தமிழினத்திற்கான தனித்துவமான ஊடகம்

ஈழத்தில் தமிழர்களிடம் இருந்து காணிகளை களவாடி கிழக்கை தமதாக்கிய முஸ்லீம்கள்…

இலங்கையின் தமிழர் தாயகப் பகுதியான வடக்குகிழக்கு மாகாணத்தில் கிழக்கு மாகாணம் மிகவும் முக்கியத்துவம் மிக்கதொன்றாகும். மிகவும் செழிப்பு மிக்க இம்மாகாணத்தில் கடல் மற்றும் தரை வளங்கள் அதன் முதுகெலும்பாகக் காணப்படுகின்றது. “என்ன வளம் இல்லை இந்த திருநாட்டில்” என்ற வாசகம் கிழக்கு மாகாணத்திற்கும் பொருந்தும். அந்தளவுக்கு சகல வளங்களும் நிறைந்த மாகாணமாகவே அது விளங்குகிறது . இந்த மாகாணம் திருகோணமலை, மட்டக்களப்பு, அம்பாறை ஆகிய மாவட்டங்களை உள்ளடக்கியதாக உள்ளது
கிழக்கு மாகாணத்தின் பூர்வீகக் குடிகளான தமிழர் பண்டைய மன்னராட்சியின் கீழ் சிற்றரசுகளை அமைத்து ஆண்டு வந்தனர். ஆனால் இந்த தமிழர்களுடைய பாரம்பரியமான நிலங்கள் சுதந்திரத்திற்குப் பின்னர் திட்டமிட்ட முறையில் ஆக்கிரமிக்கப்பட்டு சின்னா பின்னமாக்கப் பட்டுள்ளன. கிழக்கு மாகாணத்தில் சிங்களக் குடியேற்றங்கள் சிங்கள ஆட்சியாளர்களால் திட்டமிட்டு நடத்தப்பட்டுள்ள அதேவேளையில் இஸ்லாமியர்களும் திட்டமிட்ட குடியேற்றங்கள் மற்றும் ஆக்கிரமிப்பு நடவடிக்கை மூலமாகவும் தமிழர்களுடைய நிலங்களை தமதுடைமையாக்கியுள்ளனர் என்பதும் கசப்பான வரலாறாகும்.
கிழக்கு மாகாணத்திற்கு வியாபார நடவடிக்கைக்காகச் சென்ற முஸ்லிம்கள் அப்பகுதியில் தற்காலிகமாகத் தங்கி வியாபாரத்தில் ஈடுபட்டனர். சிலர் நிலச்சுவாந்திரர்களான தமிழர்களிடம் அவர்களின் விவசாய செய்கைக்கு கூலிகளாகவும் இருந்து தொழில் செய்து வந்தனர். ஆனால் பின்னர் வியாபாரத்திற்குச் சென்றவர்களும் விவசாயத்திற்கு கூலிகளாக இருந்தவர்களும் எவ்வாறு அங்கு தமது இருப்பை ஏற்படுத்திக் கொண்டார்கள் என்பதும் காணி நிலங்களுக்குச் சொந்தக்காரர்களாகி அப்பகுதி தமது தாயகப் பகுதி என எவ்வாறு மாற்றிக் கொண்டார்கள் என்பதும் இன்று மறைக்கப்பட்ட வரலாறாகவே உள்ளது. இன்று முஸ்லிம் புத்தி ஜீவிகளும் அரசியல் வாதிகளும் இந்த வரலாற்றைத் திரித்துக் கூறி கிழக்கை மட்டுமல்ல வடக்கையும் தமது தாயகப் பகுதியாக உரிமை கொண்டாடி வருகின்றனர்.
முஸ்லிம்களின் வரலாறு இவ்வாறு இருக்கும்போது இன்று வடமாகாணத்தில் தமது பூர்வீக நிலத்தில் இருந்து குறிப்பாக யாழ்ப்பாணத்தில் இருந்து முஸ்லிம்கள் வெளியேற்றப்பட்டனர். கிழக்கில் இருந்து முஸ்லிம்களின் நிலங்கள் தமிழர்களால் பறிக்கப்பட்டு விரட்டியடிக்கப்பட்டனர் என்றெல்லாம் புதுக்கதை சொல்லுகின்றனர்.
.
இந்த முஸ்லிம் இனத்தவர்கள் தமிழ் மக்களின் பூர்வீக நிலத்தில் இருந்துவிட்டார்கள் அதுவும் சில பகுதிகளில் செறிவாகவும் சில பகுதிகளில் பரந்துபட்டும் வாழ்ந்து வருகின்றனர். அவர்கள் இஸ்லாமியத் தமிழர்களாக இருப்பதால் குறிப்பிட்ட பகுதியில் அவர்கள்வாழ்ந்துவிட்டுப் போகட்டும் என்ற நிலையே தமிழ் மக்களிடமும் தமிழ் அரசியல் தலைவர்களிடமும் இருந்து வந்தது. ஆனால் பிற்பட்ட காலத்தில் குறிப்பாக எண்பதுக்கு பின்னரான காலத்தில் அவர்கள் வடக்குக் கிழக்கு தமது தாயகம் என்று கூறும் அளவிற்கும் வந்துவிட்டதுடன் அத்தமீறிய குடியேற்றங்கள் மூலமாகவும் மிரட்டல்கள் மூலமாக தமிழர்களின் காணிகளை குறைந்த விலையில் சுரண்டியெடுத்தல் மூலமாகவும் நேரடியாகவும் மறைமுகமாகவும் தமிழர்களின் பூர்வீக நிலங்களை ஆக்கிரமிக்கத் தொடங்கியிருந்தனர். இதனால் தமிழர்கள் படிப்படியாக தமது நிலங்களை முஸ்லிம்களிடம் இழந்தனர்.
முஸ்லிம்களின் இந்த வரலாறு தெரியாமல் தற்போதைய காலகட்டத்தில் சில ஊடகங்களும் சில அறிவாளர்களும் தமிழர்களால் முஸ்லிம்கள் வடக்குக் கிழக்கில் விரட்டியடிக்கப்பட்டனர் என கூறிவருவது தமிழ் மக்கள் மத்தியில் பெரும் ஆச்சரியத்தையும் ஆத்திரத்தையும் ஏற்படுத்தி உள்ளது மாத்திரமல்ல மனக்கிலேசத்தையும் ஏற்படுத்தி உள்ளது என்பதுஉண்மை.
கிழக்கில் எவ்வாறு திட்டமிட்ட சிங்களக் குடியேற்றங்கள் நடைபெற்றதோ அதேபோன்று தாமும் சளைத்தவர்களல்ல என்ற வகையில் முஸ்லிம் குடியேற்றங்களும் தமிழர் நிலப்பறிப்புகளும் இடம் பெற்றுள்ளன என்பதை குறிப்பாக கிழக்கு மாகாணத்தில் மட்டக்களப்பு அம்பாறை மாவட்டங்களை மையப்படுத்தி எழுதியுள்ள “அழிக்கப்பட்ட தமிழ் கிராமங்கள்” என்ற நூலில் தெளிவாகக் கூறப்பட்டுள்ளது. மட்டக்களப்பு மாவட்டத்தின் முன்னாள் தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்பு நாடாளுமன்ற உறுப்பினராக உள்ள எஸ்.ஜயானந்தமூர்த்தி அவர்கள் இதை எழுதியுள்ளார். அவர் நாடாளுமன்ற உறுப்பினராக கடந்த 2004 ஆம் ஆண்டு தெரிவு செய்யப்படுவதற்கு முன்னர் ஒரு ஊடகவியலாளராகவும் இருந்தார்.
அந்த வேளையில் அவர் பாதிக்கப்பட்ட இடங்களுக்கு நேரில் சென்றும் பாதிக்கப்பட்டவர்களை நேரடியாகச் சந்தித்தும் தொடர் கட்டுரையாக இலங்கையில் இருந்து வெளியாகும் வீரகேசரி வாரவெளியீட்டுக்கு எழுதியிருந்தார். கடந்த வருடம் முற்பகுதியில் இதை ஒரு ஆவணப்பதிப்பாக நூலுருவில் வெளியிட்டுள்ளார். இந்த நூலே கிழக்கில் முஸ்லிம்களின் அத்துமீறிய குடியேற்றங்களுக்குச் சிறந்த ஆதாரமாக உள்ளது. இந்த நூலில் எழுதப்படாத இன்னும் சில தமிழ் கிராமங்கள் பற்றியும் திருகோணமலையில் தமிழ் கிராமங்கள் எவ்வாறு அழிக்கப்பட்டன என்பன பற்றியும் அவரின் மற்றொரு புத்தகத்தில் வெளிவரவுள்ளதாக நூலாசிரியரான எஸ்.ஜயானந்தமூர்த்தி தெரிவித்துள்ளார். எனினும் இக்கட்டுரையில் திருகோணமலையில் முஸ்லிம்களின் அத்துமீறிய குடியேற்றங்கள் பற்றியும் தொட்டுச் செல்லப்படுகின்றது.
.
 இனி கிழக்கின் மட்டக்களப்பு, அம்பாறை, திருகோணமலை மாவட்டங்களில் நடந்த அத்துமீறிய குடியேற்றங்கள் பற்றி விரிவாகப் பார்ப்போம். முதலில் மட்டக்களப்பு மாவட்டத்தில் நடந்த குடியேற்றங்கள் தமிழ் மக்களின் வெறியேற்றம் என்பன பற்றி ஆராய்வோம்.
மட்டக்களப்பு மாவட்டம் வடக்காக வெருகல் வாவி தொடக்கம் தெற்காக நீலாவணை வரை நீண்டுள்ளது. கிழக்கில் வங்காள விரிகுடா கடல் பரந்து கிடக்கின்றது. மேற்கு எல்லையாக பொலனறுவை மற்றம் பதுளை மாவட்டங்களின் சிங்கள கிராமங்கள் அமைந்துள்ளன. மட்டக்களப்பு மாவட்டத்தின் வாழைச்சேனை பிரதேச செயலாளர் பிரிவில் (கோறளைப்பற்று) அமைந்துள்ள அழகிய தமிழ் கிராமம் மிறாவேடை தமிழ் கிராமம். இது மிகவும் பழமை வாய்ந்த கிராமம். இங்கு சுமார் 460 குடும்பங்கள் வாழ்ந்து வந்தன. பாடசாலை, பிள்ளையார். காளிஅம்மன், முருகன் ஆலயங்களும் இருந்தன. இதந்த தமிழ் கிராமத்திற்கு அருகில் மிறாவோடை (முஸ்லிம்)மற்றும் மாஞ்சோலை ஆகிய முஸ்லிம் கிராமங்கள் இருந்தன.
இந்த முஸ்லிம் கிராமத்தில் வாழ்ந்தவர்களுக்கு அருகில் இருந்த மிறாவேடை தமிழ் கிராமத்தின் மீது ஒரு கண் இருந்துகொண்டே வந்தது. அங்கிருந்து தமிழ் மக்களை விரட்;டியடித்துவிட்டு அதை அபகரிக்க வேண்டுமென்பதே இதற்குக் காரணம். அதனால் அக்கிராம மக்கள் மீது முஸ்லிம்கள் தொடர்ந்து முறுகல் நிலையை ஏற்படுத்தி வந்தனர். இந்த முறுகல் நிலை மெல்ல மெல்ல அதிகரித்து முதல் தடவையாக 1985 இல் காணித்தகராறு ஒன்று காரணமாக தமிழர்கள் மீது முஸ்லிம்கள் தாக்குதலை நடத்தினார்கள். இது பின்னர் இனக்கலவரமாக மாறியது. முஸ்லிம்களுக்கு ஆதரவாக இராணுவத்தினர் பலமாக இருந்தனர் இராணுவத்தினரின் உதவியுடன் பல வீடுகள் தீக்கிரையாக்கப்பட்டன கொள்ளையடிக்கப்பட்டன. இதனால் அக்கிராம மக்கள் அச்சம் காரணமாக முதல் தடவையாக கிராமத்தைவிட்டு வெளியேறினர்.
சில மாதங்களின் பின்னர் சுமுகநிலை வந்ததை அடுத்து தமிழ் மக்கள் மீண்டும் தமது சொந்தக் கிராமத்திற்குத் திரும்பியிருந்தனர். எனினும் அச்சநிலையும் இரு இனங்களுக்கிடையே முறுகல் நிலையும் இருந்து கொண்டே வந்தன. சில வருடங்கள் இந்த நிலை இருந்தாலும் இரண்டாம் கட்ட ஈழப்போர் ஆரம்பமான 1990 ஆம் ஆண்டுக்குப் பின்னர் பல முஸ்லிம் இளைஞர்கள் இலங்கை படையின் ஒரு பிரிவான ஊர்காவல் படையிலும் பொலிசிலும் இணைந்தனர். இதன் பின்னர் நிலமை மிகவும் மோசமானது. இரண்டாவது தடவையாக முஸ்லிம்களும் ஊர்காவல் படையினரும் இணைந்து மேற்படி தமிழ் கிராமத்தின் மீது தாக்குதல் நடத்தினர். இதனால் பெரும் வன்முறையை முஸ்லிம்கள் தமிழர்கள் மீது கட்டவிழ்த்து விட்டனர். இந்த வன்முறை இக்கிராமத்து தமிழர்கள் மாத்திரமின்றி மாவட்டத்தில் இருந்த முஸ்லிம் கிராமங்களுக்கு அருகில் இருந்த அனேகமான தமிழ் கிராமங்களில் நடந்தேறின. இவ்வன்முறையினால் மிறாவோடை தமிழ் கிராமம் ஏறக்குறைய முற்றாக அழிக்கப்பட்டது. மக்கள் நிரந்தரமாக இடம் பெயர்ந்து அயலில் இருந்த தமிழ் கிராமங்களான கிண்ணையடி, சுங்கான்கேணி, வாழைச்சேனை, வினாயகபுரம் ஆகிய கிராமங்களுக்குச் சென்றனர். அதன் பின்னர் முஸ்லிம்கள் திட்டமிட்டவாறு பல நூறு ஏக்கர் காணிகளைச் சுவீகரித்துக் கொண்டனர். இதனால் அக்கிராமத்தின் அரைவாசிக்பகுதிக்கு மேல் அத்துமீறிய குடியேற்றங்களைச் செய்தும் பெரும் பகுதியை அபகரித்துக் கொண்டனர். பாடசாலை கோயில்கள் பொதுக் கட்டிடங்கள் அனைத்துமே அழிக்கப்பட்டன.வாழைச்சேனை பிரதேசத்தில் அமைந்திருந்த மற்றொரு தமிழ் கிராமம் தியாவட்டவான். இக்கிராமமும் மிகவும் பழமைவாய்ந்த தமிழ் கிராமம். ஆனால் அது தற்போது முஸ்லிம்களினால் ஆக்கிரமிக்கப்பட்டு முஸ்லிம் கிராமமாக மாற்றப்பட்டுள்ளது. இக்கிராமம் கொழும்பு- மட்டக்களப்பு வீதியில் உள்ளது. இக்கிராமத்திற்கு அருகில் காவத்தமுனை முஸ்லிம் கிராமமும் ஓட்டமாவடி முஸ்லிம் பகுதியின் எல்லையும் அமைந்திருந்தன. தியாவட்டவான் கிராமத்தில் நீண்டகால வரலாற்றைக் கொண்ட தமிழ் கலவன் பாடசாலை மற்றும் ஆலயங்கள் என்பனவும் இருந்தன. அருகில் வாழைச்சேனை கடதாசி தொழிற்சாலை இருந்ததால் இக்கிராமம் மிகவும் வளர்ச்சி கண்டிருந்தது. இதனால் இக்கிராமத்தை அபகரிக்க வேண்டுமென்ற எண்ணம் முஸ்லிம்களுக்கு நீண்ட காலமாக இருந்து வந்தது, இந்த கடதாசி தொழிச்சாலையைப் பற்றிக் கூறுவதானால் இலங்கையில் ஒரேயொரு கடதாசித் தொழிச்சாலையாக இது இருந்தது. கொழும்பு நாரகென்பிட்டியவில் இதன் உபநிலையம் உள்ளது. எண்பது காலகட்டத்தில் இக்கடதாசி தொழிச்சாலையில் சுமார் இரண்டாயிரத்திற்கு மேற்பட்டவர்கள் வேலை செய்தனர். அதில் சுமார் பத்து வீதத்திற்கும் குறைந்தவர்களே முஸ்லிம் தொழிலாளர்கள். அதிலும் உயர் பதவிகளில் இருந்தவர்கள் அனைவரும் தமிழர்கள். முஸ்லிம்கள் சாதாரண தொழிலாளர்களாகவே இருந்தனர். இக்கடதாசித் தொழிச்சாலையும் தற்போது முஸ்லிம்களின் கைகளுக்குச் சென்று விட்டது.தியாவட்டவான் கிராமத்தில் முதற்தடவையாக 1983 ஆகஸ்ட் மாதத்தில் தமிழர்கள் மீது தாக்குதல் நடத்தப்பட்டது. இதுவும் முஸ்லிம் காடையர்களால் அரங்கேற்றப்பட்டது. அதன் பின்னர் 1985 ஆம் ஆண்டிலும் மற்றொரு தாக்குதல் தமிழர்கள் மீது நடத்தப்பட்டது. இத்தாக்குதல்கள் காரணமாக பல வீடுகள் தரைமட்டமாக்கப்பட்டன. சிலர் கொல்லப்பட்டனர். இத்தாக்குதல் காரணமாக தமிழ் மக்கள் கிராமத்தை விட்டு வெளியேறினர். இத்தாக்குதல்களுக்குப் பின்னாலும் இலங்கை படையினரின் உதவி இருந்தது. இலங்கை இராணுவத்தில் முஸ்லிம் இளைஞர்களும் இருந்தது மாத்திரமின்றி முஸ்லிம்கள் தமது வியாபாரம்,மரக்கடத்தல் மற்றும் கஞ்சாக் கடத்தல் போன்ற சுயநலத்திற்காக இராணுவத்தினருக்கு உதவிகளை செய்வதும் வழக்கமாக இருந்தது. தியாவட்டவான் கிராமத்தை விட்டு வெளியேறியவர்கள் அயற்கிராமங்களிலேயே நீண்டகாலம் அகதிகளாக இருந்தனர். பின்னர் அவர்கள் 1988 ஆம் ஆண்டில் இந்திய இராணுவத்தினரின் வருகைக்குப் பின்னர் சொந்த கிராமத்திற்குச் சென்றனர்.
ஆனால் அங்கு தமது பெரும்பாலான காணிகளிலும் வீடுகளிலும் முஸ்லிம்கள் அத்துமீறிக் குடியேறியிருந்தனர். அங்கிருந்த தமிழ் கலவன் பாடசாலை அரபா முஸ்லிம் பாடசாலையாக பெயர் மாற்றம் செய்யப்பட்டிருந்தது. ஆலயத்தின் அடையாளமே தெரியாமல் குடியேற்றம் இடம் பெற்றிருந்தது. எனினும் மக்கள் எங்கு முறையிட்டாலும் உரிய பலன் கிடைக்கவில்லை. சில தமிழ் வீடுகள் எஞ்சியிருந்தன. அதில் குறைந்த குடும்பங்கள் குடியேறினர். எனினும் மீண்டும் அவர்கள் மீதும் 1990 ஐ{ன் மாதத்தில் மீண்டும் தாக்குதல் நடத்தப்பட்டன. இதனால் அவர்களும் முற்று முழுமாக வெளியேற்றி விட்டனர். இதனால் தற்போது இத்தமிழ் கிராமம் முற்று முழுதாக முஸ்லிம் கிராமமாக மாறியுள்ளது. தற்போது கடதாசி தொழிச்சாலை குறைந்த ஊழியர்களுடன் இயங்கினாலும் 90சதவீதமானவர்கள் முஸ்லிம்களே.
ஓட்டமாவடி கிராமம் பற்றியும் கூறவேண்டும். இது ஒரு கலப்புக் கிராமம்தான். ஆனால் கிராமத்தின் அதிகாரமும் அதன் மையப்பகுதியும் தமிழர்களுடையது. ஓட்டமாவடியில் 60 வீதமானவர்கள் முஸ்லிம்களாகவும் ஏனையவர்கள் தமிழர்களும் வாழ்ந்தனர். ஓட்டமாவடி கிட்டத்தட்ட ஒரு உபநகரமாகவே இருந்தது. பல கடைகளும் பெரும் கல்வீடுகளும் நகரின் மையப்பகுதியில் தமிழர்களுடையதாகவே இருந்தன. தமிழர்களின் வழிநடத்தலிலே இக்கிராமம் இயங்கியது. இதன் மையப்பகுதியில் பிள்ளையார் ஆலயம் இருந்தது. அது தமிழர்களின் வழிபாட்டுத்தலம். முஸ்லிம்களுக்குச் சற்றுத் தொலைவில் பள்ளிவாசல் இருந்தது.தமிழர்களின் மயானமும் மையப்பகுதியில் ஒரு புறத்தில் அமைந்திருந்தது. இக்கிராமத்தில் வாழ்ந்தவர்கள் இரு இனத்தினரும் ஆரம்பகாலத்தில் ஒற்றுமையாகவே வாழ்ந்தனர். ஆனால் 83 ஆம் ஆண்டுக்குப் பின்னர் இங்கிருந்த தமிழர்கள் மீதும் தாக்குதல்கள் ஆரம்பமாகின.இத்தாக்குதல்கள் மெல்ல மெல்ல அதிகரித்து 85, 90 ஆம் ஆண்டுப்பகுதியில் அங்காங்கு நடந்த தமிழர் மீதான தாக்குதல்கள் போன்றே ஓட்டமாவடி தமிழ் மக்கள் மீதும் தாக்குதல் நடத்தப்பட்டன. பெரும் கடைகள் வீடுகள் என்பன அடித்து நொருக்கப்பட்டு கொள்ளையடிக்கப்பட்ட பின்னர் தீயிட்டுக் கொழுத்தப்பட்டன. இதனால் தமிழர்களுக்கு முஸ்லிம்களுக்கு எதிராக தாக்குதல் நடத்த முடியாமல் அப்பகுதியை விட்டு வெளியேறினர். வெளியேறிய தமிழர்கள் கறுவாக்கேணி கிராமத்தில் தற்போது நிரந்தரமாக வாழுகின்றனர். ஓட்டமாவடியில் இருந்த தமிழர்களின் பல காணிகள் வீடுகள் என்பன முஸ்லிம்களினால் அத்துமீறிப் பிடிக்கப்பட்டன. சில காணிகளை மனச்சாட்சியுள்ள சில முஸ்லிம்கள் தமிழர்களிடம் காசு கொடுத்து வாங்கிக் கொண்டனர். அங்கிருந்த பிள்ளையார் அலயம் உடைக்கப்பட்டு தற்போது அதில் மீன்சந்தை கட்டப்பட்டுள்ளது. மயானம் அழிக்கப்பட்டு தபாலகம், பிரதேச செயலகம் என்பன கட்டப்பட்டுள்ளன.
இந்த ஓட்டமாவடி பகுதி 1990 ஆம் ஆண்டுக்கு முன்னர் வாழைச்சேனை தமிழ் பிரதேச செயலகப் பிரிவுக்குள்ளேயே இருந்தது. ஆனால் 90 ஆம் ஆண்டு ஏற்பட்ட அசாதாரண சூழல் மற்றும் இனவன்முறைகள் காரணமாக அரசாங்கம் தற்காலிகமாக இந்த பகுதியை நிருவாக ரீதியாக ஓட்டமாவடி பிரதேச செயலகப் பிரிவாக (முஸ்லிம்) மாற்றப்பட்டு தற்போது முழுமையான முஸ்லிம் பிரதேசமாக மாற்றப்பட்டுள்ளது. உண்மையில் இந்த வன்முறைகள் மற்றும் தனியான செயலக நிருவாக பிரிவுகள் என்பனவற்றை ஏற்படுத்துவதில் முஸ்லிம் அரசியல் வாதிகளுக்கு நிறையவே பங்கிருந்தது. அத்துமீறிய குடியேற்றங்களையும் இவர்களே அதிகம் தூண்டி விட்டனர். முஸ்லிம் ஊர்காவல் படை மற்றும் முஸ்லிம் இளைஞர்களை பொலிஸ் சேவையில் இணைத்தல் போன்றவற்றையும் இந்த அரசியல்வாதிகளே திட்டமிட்டும் செய்தனர்.
இதன் மூலம் தமிழர்களின் பலத்தை அழிப்பது மாத்திரமின்றி போராட்டத்தையும் சிதைப்பதும் அதன் மூலம் கிழக்கில் முஸ்லிம்களுக்கென தனியான மாகாண அலகுகளை ஏற்படுத்துவதும் நோக்கமாக இருந்தது. இந்த வகையில் இந்த அரசியல்வாதிகளினதும் முஸ்லிம் காடையர்களின் நோக்கங்களில் தனியான பிரதேச செயலகம் அமைத்தது முதற்படியாக வெற்றி பெற்றது.
இந்த திட்டமிட்ட நடவடிக்கைகளின் பின்னணியில் சிறிலங்கா முஸ்லிம் காங்கிரஸ் கட்சியின் முன்னாள் தலைவரும் அமைச்சருமான எம்.எச்.எம்.அஸ்ரப், தற்போதைய கட்சித் தலைவர் ரவூப் கக்கீம், பசீர் சேகுதாவூத், எம்.எல்.ஏ.எம்.கிஸ்புல்லா உட்பட பலர் செயற்பட்டனர். உண்மையில் மட்டக்களப்பு மாவட்டத்தைப் பொறுத்தவரையில் 85 ஆம் ஆண்டுக்கு முன்னர் முஸ்லிம்கள் பரந்துபட்டோ அல்லது பல இடங்களிலோ வாழவில்லை. அவர்கள் பிரதான நெடுஞ்சாலையை அண்டியதாக கொழும்பு-மட்டக்களப்பு வீதியில் ஓட்டமாவடி, ஏறாவூர்,காத்தான்குடி ஆகிய மூன்று இடங்களிலுமே வாழ்ந்தனர். இந்த இடங்களை ஒட்டியதாக ஒரு சில கிராமங்களும் இருந்தன. ஆனால் தற்போது நில ஆக்கிரமிப்பு, திட்டமிட்ட குடியேற்றம் போன்றனவற்றால் குறைந்தது ஐம்பது கிராமங்கவரை அமைத்துள்ளனர்.ஓட்டமாவடியில் தமிழர்களை விரட்டியடித்ததுபோலவே ஏறாவூர் தமிழ் கிராமத்தில் இருந்தும் தமிழர்கள் விரட்டடியக்கப்பட்டனர். இந்த சம்பவங்களும் 83, 85, மற்றும் 90 ஜூன் மாதத்திலும் இடம் பெற்றன. ஏறாவுர் தமிழ் கிராமம் மிகவும் செழிப்பான கிராமம். அங்குள்ளவர்களில் அதிகமானோர் பொற்கொல்லர்களாகவும் பெரும் வியாபாரிகளாகவும் இருந்தனர். இதனால் ஏறாவூர் நகர் மிகவும் பரபரப்பாகவே எப்போதும் இருக்கும். அது மாத்திரமின்றி அங்கு வாரச்சந்தை நடப்பதும் வழங்கம். இத்தமிழ் கிராமத்திற்கு அருகில் இருந்தது ஏறாவூர் முஸ்லிம் பகுதி. அது அப்போது பெரியளவில் அபிவிருத்தியடைந்து இருக்கவில்லை.
இதனால் தமிழ் பகுதியைப் பார்த்து ஆத்திரமும் வெறுப்பும் அடைந்திருந்த முஸ்லிம்கள் சந்தர்ப்பம் பார்த்திருந்து தாக்குதல்களை நடத்தினர். இத்தாக்குதல்களில் 90 ஆம் ஆண்டு ஜூன் மாதத்தில் நடந்த தாக்குதலே மிகவும் மோசமானதாக அமைந்திருந்தன. இத்தாக்குதலால் ஏறாவூர் தமிழ் கிராமம் முற்றாக அழிக்கப்பட்டன. தற்போதும் அந்த அழிவுகள் அப்படியே கிடப்பதைக் காணலாம். இந்த மக்கள் இன்னமும் மீளக் குடியமரவில்லை. ஆனால் இக்கிராமத்தின் எல்லைப்பகுதிகள் மற்றும் சில பகுதிகளை முஸ்லிம்கள் ஆக்கிரமத்துள்ளனர். இதுதவிர அப்பகுதியில் இருந்த தமிழ் மக்களுக்கான பல ஏக்கர்கணக்கான தோட்டக்காணிகள் அரச நிலம் என்பனவற்றை ஆக்கிரமித்து ஐpன்னாநகர், மிச்நகர் என்று பல கிராமங்களை புதிதாக அமைத்துள்ளனர்.
முஸ்லிம்கள் பல தமிழ் கிராமங்களை அபகரித்தது மாத்திரமின்றி பல புதிய கிராமங்களையும் அத்துமீறி அமைத்துள்ளனர். அது மாத்திரமின்றி இன்னும் சில தமிழ் கிராமங்களை அரைகுறையாக அத்துமீறி அபகரித்துள்ளதுடன் மேலும் பல கிராமங்களை குற்றுயிராக்கியுமுள்ளனர்.
கொழும்பு வீதியில் புனாணை கிராமத்திற்கு எதிராக இருந்த தமிழர்களின் காணிகள் மற்றும் வன இலாகாவுக்கான காணிகளில் திட்டமிட்ட முஸ்லிம் குடியேற்றத்தை கிஸ்புல்லா 94 ஆம் ஆண்டு காலப்பகுதியில் அமைச்சராக இருந்தபோது ஏற்படுத்தினார். தற்போது அது பெரும் நகரமாக அபிவிருத்தி செய்யப்பட்டுள்ளது. தற்போது மேலும் இந்த பகுதியிலும் வாகரை பிரதேச செயலாளர் பிரிவிலுள்ள புனாணை கிழக்கு பகுதியிலும் தமிழர்களின் பூர்வீகக் காணிகளைச் சுவீகரித்து அத்துமீறிய குடியேற்றங்களை முஸ்லிம்கள் செய்து வருகின்றனர். இதற்கு பின்னணியில் தற்போது இருப்பவர் அமைச்சர் எம்.எஸ்.அமீர் அலி.
இதுதவிர முஸ்லிம்களால் குற்றுயிராக்கப்பட்ட பல தமிழ் கிராமங்கள் உள்ளன. ஆறுமுகத்தான்குடியிருப்பு, வாழைச்சேனை தமிழ் கிராமம், நாவலடிச்சந்தி, ஆரையம்பதி எல்லைக்கிராமம், புதுக்குடியிருப்பு, செல்வாநகர் என கிராமங்களின் பட்டியல் நீண்டு கொண்டே செல்லுகின்றது.
அம்பாறைமாவட்டம்
அம்பாறை மாவட்டம் முற்றுமுழுதாக தமிழ் பாரம்பரிய கிராமங்களைக் கொண்டதாகவும் அவர்களே பெரும்பான்மையினத்தவராகவும் இருந்ததுடன் ஆங்காங்கே முஸ்லிம்களும் சிங்களவர்களும் திட்டுத்திட்டாக வாழ்ந்தனர். ஆனால் 1956 ஆம் ஆண்டு அப்போதைய இலங்கையின் பிரதமர் டி.எஸ்.சேனநாயக்கவினால் கல்லோயாத்திட்டம் என்ற பெயரில் திட்டமிட்ட சிங்களக் குடியேற்றம் ஆரம்பிக்கப்பட்டது. அதன் பின்னர் படிப்படியாக தமிழர்கள் சிங்களவர்களால் விரட்டியடிக்கப்பட்டு பல குடியேற்றங்களை செய்தனர். இதே காலப்பகுதியில் முஸ்லிம்களும் பல இடங்களில் குடியேறியும் தமிழர்களின் நிலங்களை கொள்ளையடித்தும் அத்துமீறியும் தமது இருப்பைப் பலப்படுத்திக் கொண்டனர். எனினும் முஸ்லிம்கள் அம்பாறை மாவட்டத்தில் கண்மூடித்தனமாகக் குடியேற்றங்களைச் செய்தனர். இன்று அந்த மாவட்டத்தில் முஸ்லிம்கள் பெரும்பான்மையாகவும் அடுத்த படியாக சிங்களவர்களும் அதற்கடுத்ததாகவே தமிழர்களும் உள்ளனர்.மீனோடைக்கட்டு கிராமம் மிக நீண்டகாலத் தமிழ் கிராமம்.
ஆனால்,  தற்போது அது ஒரு முஸ்லிம் கிராமமாக மாறியுள்ளது. இக்கிராமத்தில் 300க்கும் மேற்பட்ட தமிழ்க் குடும்பங்கள் தொன்றுதொட்டு வாழ்ந்து வந்தன. இக்கிராமத்திற்கு அயற்கிராமங்களாக முஸ்லிம் கிராமங்கள் இருந்தன. ஆனால், 1978 ஆம் ஆண்டு தொடக்கமே இத்தமிழ்க் கிராமம் மீது முஸ்லிம்கள் தாக்குதல்களை நடத்தினர். இதனால் எல்லைப்பகுதியில் இருந்த மக்கள் படிப்படியாகத் தமது இடங்களை  விட்டு வெளியேறத் தொடங்கினர்.
இஸ்லாம் அழிக்கும் இலங்கை இந்துக் கிராமங்களில் ஒன்று
அதன் பின்னர் 1985.07.12 ஆம் திகதி இக்கிராமத்தின் மீது முஸ்லிம்கள் கடுமையான தாக்குதல்களை நடத்தினர். அரசினர் தமிழ் கலவன் பாடசாலை, கோயில்கள்,  வீடுகள் என்பன முற்றாக அழிக்கப்பட்டன. இதையடுத்து அப்பகுதி மக்கள் முற்றாக வெளியேறிவிட்டனர். அதன் பின்னர் அக்கிராமம் முழுமையான முஸ்லிம் கிராமமாக மாறியது.
இஸ்லாமியப் பள்ளிவாசல்கள் கட்ட இடிக்கப்படும் இந்துக்களின் பாடசாலைகள்
தற்போது அங்கு அரசினர் முஸ்லிம் கலவன் பாடசாலை உள்ளது. மீனோடைக்கட்டு என்று கூறினால் தற்போது அது எல்லோருக்கும் முஸ்லிம் கிராமமாகவே தெரியும். அவ்வாறு அதன் வரலாறே மாற்றப்பட்டுள்ளது.
மீனோடைக்கட்டைப்போன்றே ஒலுவில், பாலமுனை ஆகிய இரு முஸ்லிம் கிராமங்களை எல்லையாகக் கொண்ட கிராமம் திராய்க்கேணி கிராமம். இக்கிராமத்தையும் அழிக்கும் வகையிலும் அதை முஸ்லிம் கிராமமாக்கும் வகையிலும் பல முயற்சிகள் நடந்தன.
இக்கிராமத்தில் 360 குடும்பங்கள் இருந்தன. இங்கு வாழ்ந்தத் தமிழர்கள் மீது முதல் தடவையாக 1985 இல் தான் தாக்குதல் நடந்தது. இதனால் வழக்கம்போல் மக்கள் இடம் பெயர்ந்தனர். பின்னர் ஒரிரு ஆண்டில் மீண்டும் மீளக்குடியமர்ந்தனர்.
எம். ஹெச்.எம். அஷ்ரஃப் – தலைவர், ஸ்ரீலங்கா முஸ்லீம் காங்கிரஸ்
ஆனால், திராய்கேணியின் சில பகுதிகளை முஸ்லிம்கள் ஆக்கிரமித்து குடியேறியிருந்தனர். ஆனால்,  இவர்களை எழுப்புவதற்கு எடுத்த முயற்சிகள் அனைத்தும் தடைப்பட்டன. இதற்குக் காரணமாக இருந்தவர் அமைச்சர் அஸ்ரப்.
அவரின் நோக்கமே மீனோடைக்கட்டு கிராமம் போன்று திராய்க்கேணி கிராமத்தையும் முஸ்லிம் கிராமமாக மாற்ற வேண்டும் என்பதே.
இதற்குப் பின்னர் 06.08.90 ஆம் ஆண்டில் விசேட அதிரடிப்படையின் உதவியுடன் முஸ்லிம் ஊர்காவல் படையினர் மற்றும் முஸ்லிம் காடையர்கள் இணைந்து  இக்கிராமத்தைத் தாக்கினார்கள். இத்தாக்குதலின்போது 46 தமிழர்கள் படுகொலை செய்யப்பட்டு பெரியதம்பிரான் ஆலயவளவுக்குள் புதைக்கப்பட்டனர்.
வீடுகள், ஆலயம், பாடசாலை என்பன முற்றாக அழிக்கப்பட்டன. தற்போது இக்கிராமத்தின் பெரும் பகுதியில் முஸ்லிம்களே வாழ்கின்றனர்.கரவாகு கிராமம் மிகவும் தொன்மை மிக்கது. இதைச் சாய்ந்தமருது தமிழ் டிவிசன் என்றும் அழைப்பதுண்டு. அம்பாறை மாவட்டத்தில் முஸ்லிம்களால் அபகரிக்கப்பட்ட தமிழ் கிராமங்களில் இதுவும் ஒன்று. ஆனால், இக்கிராமம் 1965 ஆம் ஆண்டுக்கு முன்னரே பறிபோய்விட்டது.
இக்கிராமத்தில் 660 குடும்பங்களைச் சேர்ந்த தமிழர்கள் வாழ்ந்து வந்தனர். இங்கு கரவாகு அரசினர் தமிழ் கலவன் பாடசாலை, கதிரேசபிள்ளையார் ஆலயம், விஸ்ணு ஆலயம் மற்றும் ஐயனார் ஆலயம் என்பனவும் தொன்று தொண்டு இருந்து வந்தன.
தமிழர் வயல்களை வன்முறையால் வயப்படுத்திய இஸ்லாமியத் தலைவர்
அவை  மாத்திரமின்றி இங்கு வாழ்ந்த மக்கள் விவசாயிகளாக இருந்ததுடன் கரவாகு வட்டை என்ற பகுதியில் ஆயிரக்காணக்கான பொன்கொழிக்கும் நெல்வயல்கள் இவர்களிடம் இருந்தது. ஆனால், இக்கிராமத்தை 1965 ஆம் ஆண்டு முஸ்லிம் காடையர்கள் தாக்கியதில் அதற்கு ஈடுகொடுக்க முடியாது கிராம மக்கள் வெளியேறினர். அதன் பின்னர் இக்கிராமம் தனி முஸ்லிம் கிராமமாக மாறியது. இதற்கு அப்போது அங்கு அரசியல்வாதியாக இருந்த எம்.எஸ்.காரியப்பர் பின்னணியில்  இருந்தார்.
தமிழ்ப் பாடசாலை 70 ஆம் ஆண்டில் அல்.அமீன் வித்தியாலயம் என பெயர் மாற்றப்பட்டது. கோயில்கள் இருந்த இடத்தில் பள்ளிவாசல்களும் அமைக்கப்பட்டன. அவர்களின் வயல்காணிகள் அனைத்தும் முஸ்லிம்களின் உடமையானது.
வீரமுனை கிராமத்தையும் பல தடவைகள் முஸ்லிம்கள் இராணுவத்தினரின் உதவியுடன் அழித்தனர். அக்கிராமத்தின் பெரும் பகுதியில் அத்துமீறிக் குடியேறினார்கள். தற்போதும் முஸ்லிம்கள் தமிழர்களின் காணிகளில் சுதந்திரமாக வாழ்ந்து அனுபவித்து  வருகின்றனர்.
இந்த வீரமுனைக்கிராமம் வரலாற்றைக் கொண்ட கிராமம். இங்கு வாழ்ந்த தமிழ் மக்கள் மீது முதன் முதலில் 1954 இல் தாக்குதல் நடத்தப்பட்டது. பின்னர் 1958 இல் தாக்குதல் நடத்நதது. இவையனைத்தும் முஸ்லிம்களினாலேயே நடத்தப்பட்டன. பின்னர் 12.081990 இல் தாக்கப்பட்டு பின்னர் முழுமையாக அழிக்கப்பட்டது. இத்தாக்குதலை விசேச  அதிரடிப்படையினரும் முஸ்லிம்களுமே செய்தனர்.850 குடும்பங்கள் இங்கு வாழ்ந்து வந்தன. ஆரம்பம் முதல் இறுதிவரையான இத்தாக்குதல்களின் போது நூற்றுக்கும் மேற்பட்டவர்கள் படுகொலை செய்யப்பட்டனர். வீரமுனை கிராமம் தற்போதுவரை அதன் பழைய நிலையை அடையவில்லை.
இக்கிராமம் மாத்திரமின்றி அருகில் இருந்த தமிழர்களின் பாரம்பரிய கிராமங்களான சம்மாந்துறை தமிழ்ப்  பிரிவு, கோரக்கர்கோயில் கிராமம், மல்வத்தை புதுநகரம், கணபதிபுரம், வளத்தாப்பிட்டி, மல்லிகைத்தீவு, வீரன்சோலை ஆகிய கிராமங்களும் அழிக்கப்பட்டதுடன் முஸ்லிம் குடியேற்றங்கள் செய்யப்பட்டன.
அழிக்கப்பட்ட இந்துக் கோயிலில் அலைபாயும் தமிழ் சிறார்
திருகோணமலை மாவட்டம்
திருகோணமலை மாவட்டம் தமிழர்களின் தலைநகராக உள்ளது. இங்கு பல வளங்களும் உள்ளதுடன் இயற்கைத் துறைமுகமும் அமைந்துள்ளது.
இங்குள்ள வளங்கள் மற்றும் புவிசார் அமைப்பைக் காரணங்களாகக் கொண்டு சிங்களக் குடியேற்றங்கள் மிகவும் துரித கதியில் திட்டமிட்டு நடத்தப்பட்டுள்ளன; மாத்திரமின்றி, உலக நாடுகளும் இங்குத் தமது தளங்களை அமைத்துள்ளன. இந்த வகையில் முஸ்லிம்களும் தங்கள் இருப்பைப் பலப்படுத்தும் வகையில் பல அத்துமீறிய குடியேற்றங்களைத் தமிழ் பகுதிகளில் செய்துள்ளன.
பாழாக்கப்பட்ட பாலாலி கோவில்
பள்ளிக்குடியிருப்பு கிராமம் மிகவும் செழிப்பான தமிழர்களின் ஆதிக்கிராமம். இதற்கு அருகில் தோப்பூர் கலப்புக் கிராமம் உள்ளது. ஆனால், 1990 ஆம் ஆண்டு முதல் பள்ளிக்குடியிருப்புக் கிராமத்தின் மீது முஸ்லிம்கள் தாக்குதலை நடத்தத் தொடங்கினர். இதனால் அங்கிருந்த மக்கள் அச்சம் காரணமாக வெளியேறத் தொடங்கினர். எனினும், பல குடும்பங்கள் அச்சத்திற்கு மத்தியிலும் தொடர்ந்து வாழ்ந்து வருகின்றனர். இந்த நிலையில் பள்ளிக்குடியிருப்பு கிராமத்தின் சில பகுதிகளை உள்ளடக்கியதாக இக்பாலநகர் என்ற புதிய கிராமத்தை முஸ்லிம்கள் உருவாக்கியுள்ளனர். இக்கிராமம் தற்போது பரபரப்பான வளமுடைய கிராமமாக மாறியுள்ளது. ஆனால், ஆதிக்கிராமமான பள்ளிக்குடியிருப்பு தற்போது பின்தள்ளப்பட்டுத் தேய்ந்து போய்விட்டது.உப்பாறு கிராமம் பல தடவைகளில் முஸ்லிம்களின் தாக்குதலுக்கு இலக்கானது. இக்கிராமம் கிண்ணியாவுக்கு அருகில் உள்ளது. கிண்ணியாவில் இரு இனத்தவரும் இரு வேறு பகுதிகளில் வாழ்ந்து வருகின்றனர். இங்கும் அடிக்கடி கலவரங்களை முஸ்லிம்கள் ஏற்படுத்தினாலும், தமிழ் மக்கள் அந்நேரத்தில் இடம் பெயர்ந்தாலும், பின்னர் தங்கள் இருப்பிடங்களுக்குத் திரும்பி விடுவது வழக்கம். ஆதலால் உப்பாறு மக்கள் 1983, 1985 ஆண்டுகளில் ஏற்பட்ட கலவரங்களின்போது இடம் பெயர்ந்தபோதிலும் பின்னர் நிலமை சீரானதும் மீளக்குடியேறினர். எனினும், முஸ்லிம் காடையர்களும் ஊர்காவல் படையினரும் தொடர்ந்து இக்கிராம மக்கள் மீது தாக்குதலை நடத்தியே வந்தனர். இறுதியில் 90 ஆம் ஆண்டு இக்கிராமத்தின் மீது பாரிய அளவு தாக்குதல் நடத்தியதால் தமிழர்களின் வீடுகள், பாடசாலை, ஆலயங்கள் சேதமாக்கப்பட்டன.
இந்நடவடிக்கைகளுக்கு முன்னாள் பாராளுமன்ற உறுப்பினர் திடீர்தௌபீக் மற்றம் அப்துல் மஜீத் போன்றோர் பின்னணியில் இருந்தனர். தற்போது உப்பாறு கிராமம் முஸ்லிம் கிராமமாக மாறியுள்ளது. அங்கிருந்த றோமன் கத்தோலிக்க தமிழ் கலவன் பாடசாலை தற்போது முஸ்லிம் வித்தியாலயமாக மாற்றப்பட்டுள்ளது.
சிவன்கோயில், பிள்ளையார் கோயில்கள் இருந்த இடங்களில் பள்ளிவாசல்களும் பொதுக் கட்டிடங்களும் அமைக்கப்பட்டுச் செறிவான குடியேற்றம் நடத்தப்பட்டுள்ளது. தமிழ் மாணவர்கள் கற்று வந்த றோமன் கத்தோலிக்கத் தமிழ் கலவன் பாடசாலை அயற்கிராமத்திற்கு இடம் பெயர்ந்து இயங்கி வருகின்றது.
குரங்குபாஞ்சான் கிராமமும் அப்பகுதி நிலங்களும் தமிழர்களின் சொத்து. ஆனால், 90 ஆம் ஆண்டுக்குப் பிற்பட்ட காலத்தில் இக்கிராமத்தின் பெரும் பகுதிகளை ஆக்கிரமித்த முஸ்லிம்கள் தற்போது குடியேற்றத்தைச் செய்து வாழ்ந்து வருகின்றனர்.
இறக்கக்கண்டி கிராமத்தின் பெரும் பகுதியும் தற்போது தமிழர்களிடமிருந்து பறிபோயுள்ளது. இங்கிருந்தும் தமிழர்களை விரட்டியடிப்பதில் முன்னாள் பாராளுமன்ற உறுப்பினர் திடீர்தௌபீக் காரணமாக இருந்தார். இவரின் பின்னணியில் முஸ்லிம்கள் மக்களை விரட்டியடித்தனர். இதனால் அங்கும் முஸ்லிம் குடியேற்றம் நடைபெற்றுள்ளது. தமிழர்கள் தற்போது சிறுபான்மையாகவே இக்கிராமத்தில் வாழுகின்றனர்.
மூதூர் திருகோணமலை மாவட்டத்தின் ஒரு உபநகரமாகவே இருந்தது. நீண்ட காலமாகத் தமிழர்கள் அங்கு வாழ்ந்து வந்தனர். சில முஸ்லிம்களும் வாழ்ந்தனர். நகரின் பெரும் வியாபார நிலையங்கள் அனைத்தும் தமிழர்களுடையதாகவே இருந்தன. ஆனால், இந்த நகரைத் தமது கையில் கொண்டுவர வேண்டுமென முஸ்லிம்கள் திட்டமிட்டனர். இந்த நிலையில் பல தடவைகளில் மூதூர் நகரமும் தமிழர்களின் சொத்துக்களும் எரிக்கப்பட்டன. இந்தக் காலகட்டங்களில் மூதூர் மக்கள் அயற்கிராமங்களுக்குப் பாதுகாப்புத்தேடிச் செல்வது வழக்கம். எனினும், தொடர்ந்து இத்தாக்குதல்களினால் பாதிக்கப்பட்ட மக்கள் தமது இடங்களை முழுமையாக விட்டுவிட வேண்டிய நிலை ஏற்பட்டது. இதனால், தற்போது அங்கு முஸ்லிம்களே அதிகம் வாழுகின்றனர். நகரின் பெரும் வியாபார நிலையங்களின் உரிமையாளர்களாக முஸ்லிம்களே உள்ளனர். தற்போது 40 சதவீதத்திற்கும் குறைவான தமிழர்களே மூதூரில் நிரந்தரமாக வாழுகின்றனர்.இதுபோன்று இன்னும் பல தமிழ் கிராமங்களின் சோக வரலாறும் கறைபடிந்த சம்பவங்களும் உள்ளன. குறிப்பாகப் பார்க்கப்போனால் கிழக்கு மாகாணத்தில் தமிழர்களின் கிராமங்களே அழிக்கப்பட்டன; அத்துமீறிக் குடியேற்றங்கள் திட்டமிட்ட முறையில் செய்யப்பட்டன. இது பெரும்பான்மை சிங்களவர்களாலும் சிறுபான்மை முஸ்லிம்களினாலுமே இடம் பெற்றன.
இந்தியர் அறியாத இந்துத் தமிழர் துயர்
போர் நடைபெற்ற வேளைகளில் சில சிங்கள முஸ்லிம் கிராமங்கள் பாதிப்புக்கு உள்ளாகின என்பது உண்மை. ஆனால், திட்டமிட்ட முறையில் எந்த இனத்தவருடைய கிராமங்களும் தமிழர்களினால் அழிக்கப்படவோ அல்லது ஆக்கிரமிக்கப்படவோ இல்லை. சிங்கள, முஸ்லிம் இனத்தவரின் வழிபாட்டுத் தலங்கள், பாடசாலைகள் என்பன அழிக்கப்படவோ அல்லது மாற்றப்படவோ இல்லை. ஆனால் தமிழர்களின் பல வணக்கத்தலங்கள், பாடசாலைகள் என்பன முஸ்லிம்களினால் அழிக்கப்பட்டும் பின் தங்களின் இனத்திற்கென மாற்றப்பட்ட சம்பவங்களே வரலாறாக உள்ளன.
.
.
.
இலங்கைச் சோனகர்கள் சில குறிப்புகள்.
1.ஆரம்பத்தில் மேற்குக்கரையோரமாக இருந்தார்கள்.
2.16 ஆம் நூற்றாண்டில் போத்துக்கேயர் வந்தார்கள்.அவர்களுக்கும் இவர்களுக்கும் மதம்,வியாபாரம் இரண்டிலும் பெரும்பகை.தாக்கிவிரட்டினார்கள்.கண்டி மன்னன் செனரத் என்ற புண்ணியவான் அடைக்கலம் கொடுத்து மலையகத்திலும்,அன்று அவனுக்குக் கீழ் இருந்த கிழக்கு வன்னிமைகளுக்கு உள்பட்ட பிரதேசங்களிலும் குடியேற்றினான்.
தமிழர்களின் ஊர் கல்முனை என்றால் அதற்குப் பக்கத்தில் குடியேற்றப்பட்ட இவர்களின் ஊர் கல்முனைக் குடி.இப்படி ‘குடி’ என்ற பின்னொட்டுடன்
இன்றும் கிழக்கில் முஸ்லிம் கிராமங்கள் இருக்கின்றன.
என்ன பிரச்சனை என்றால் இன்று ஓட்டகத்துக்கு இடம் கொடுத்த கதையாகி இந்த ‘குடி’ கிராமங்கள் பெருத்து தமிழ் ஊர்களையும் விழுங்கத்தொடங்கிவிட்டன.கிழக்கில் நடக்கும் அட்டூழியங்களை அங்குள்ள தமிழர்களிடம் கேட்டால் இரத்தக் கண்ணீர் வரும்.
3.ஆங்கிலேயர் இனங்களின் அடிப்படையில் பிரதிநிதித்துவம் வழங்கியபோது நாம் தமிழர்கள் அல்ல ஆராபிய வியாபாரிகளுக்கு உள்ளூர்ப் பெண்களுக்கும் பிறந்தவர்கள்.தமிழ் தெற்காசியாவின் வணிகமொழியாக இருந்ததால் அதைப் பேசத்தொடங்கியவர்கள்.அது எம் மொழியல்ல.நாம் தனியான இனம்.சோனகர்கள் என்று கூறி தனியான பிரதிநிதித்துவம் பெற்றவர்கள்.
4.சோனகர் என்பது யவனர் என்பதன் திரிபாக இருக்கவேண்டும்.மேற்கில் இருந்து கடல்மூலம் வியாபாரத்துக்கு வந்த கிரேக்கர்,ரோமர்.அராபியர்,சோமாலியர் அனைவரையும் தமிழர்கள் யவனர் என்று அழைத்திருக்கிறார்கள்.எனவே இவர்களையும் அப்படியே யவனர்-சோனகர் என்று அழைத்து அதுவே இவர்களின் பெயராக மாறியிருக்கலாம்
5.ஆங்கிலத்தின் இவர்கள் ஸ்ரீலங்கன் மூர்(Sri lankan moors) என்று அழைக்கப்படுகிறார்கள்.
6.இலங்கையில் தமிழ் சைவர்களும் தமிழ் கிறிஸ்தவர்களும் ஒன்றாகவே இருக்கிறார்கள்.ஏன் முஸ்லிம்களை ஒன்றாகக் கருதுவதில்லை என்பது பலருக்கு(பெரும்பாலும் தமிழகத்தில் இருக்குப்பவர்களுக்கு) ஏற்படும் சந்தேகம்.அதற்கு மிக முக்கிய காரணம் கிறிஸ்தவர்கள் சைவர்களில் இருந்து மதம் மாறியவர்கள்.இன்றும் உறவினர்கள்.
ஆனால் சைவர்கள் முஸ்லிம்களாக மாறவில்லை.அவர்கள் சோனகர்கள் என்ற இனமாக மாறிய பின்னர் தமிழ்ப் பிரதேசங்களில் குடியேறியவர்கள்.இவர்களுக்கு இடையில் நாம் பொது மூதாதையரைக் கொண்டவர்கள்,உறவினர்கள் என்ற ஓர் இனத்துக்கு அவசியமான மன உறவு இதனால் ஏற்படவில்லை.
7.இலங்கைச் சோனகர்களில் ஏறத்தாழ மூன்றில் இரண்டு பங்கினர் சிங்களப் பெரும்பான்மை பிரதேசங்களையே வாழ்விடமாகக் கொண்டவர்கள்.வீட்டுமொழியாக தமிழைப் பேசினாலும் கல்வி மொழியாகவும் தொடர்பு மொழியாகவும் சிங்களத்தை ஏற்றுக்கொண்டு சிங்களப் பெண்களை மணம்முடித்து சிங்களவர்களுடன் நெருங்கி வாழ்பவர்கள்.
8.மிக இளவயதுத் திருமணங்கள் காரணமாக ஏனைய இனத்தினரைவிட அதிகமான சனத்தொகை அதிகரிப்புக் காணப்படுவதால் 100 வருடங்களில் இவர்களின் சனத்தொகை 5% இல் இருந்து 10% வரை அதிகரித்துவிட்டது.
இந்த இடத்தில் ஒரு முக்கியமான தவறான பொது கருத்தொன்று இருப்பதையும் சுட்டிக்காட்டவேண்டும்.முஸ்லிம்கள் பலதாரமணம் செய்பவர்கள் அதனால்தான் சனத்தொகை அதிகரிக்கின்றது என்று கூறுவார்கள்.ஆனால் அது பெருமளவுக்கு உண்மையல்ல.பலதாரமணம் பெரும்பாலான முஸ்லிம்கள் செய்வதில்லை.
சனத்தொகைப் பெருக்கத்துக்கு முக்கிய காரணம் பெண்களின் கல்வியறிவு குறைவாக இருப்பதும்,மிக இள வயதுத் திருமணங்களுமே ஆகும்.
.
9.சிங்களவர்கள் இந்திய வம்சாவளித் தமிழர்களின் குடியுரிமையை பறித்து நாடுகடத்தினார்கள்,ஈழத் தமிழர்களை யுத்தம் செய்து குறைத்தார்கள்.ஆனால் அவர்களுக்கு இன்று எதிர்பாராத இடத்தில் இருந்து அச்சுறுத்தல் உருவாகிவிட்டதாக உணர்கிறார்கள்.யுத்தம் முடிந்த பின்னர்தான் அவர்களுக்கு மாறிவரும் இனவிழுக்காட்டுப் பரம்பல் ஓடி உறைத்தது.தமிழர்களை மட்டும் நினைத்துக்கொண்டிருந்ததால் சோனகர்களைப் பொருட்படுத்தாமல் இருந்துவிட்டோம் என்கிறார்கள்.
10.தமிழர்கள் இலங்கையின் ஒரு துண்டைத்தான் கேட்டார்கள்.ஆனால் சோனகர்கள் முழு இலங்கையையும் இஸ்லாமிய மயமாக்கப்போகிறார்கள்.
இந்தோனேசியா,மலேசியாவில் நிகழ்ந்ததுபோன்று இலங்கையிலும் பௌத்தம் அளியப்போகின்றது என்று இன்று சிங்கள இனவாதிகள் ஒப்பாரி வைக்கிறார்கள்.
11.தமிழர்கள் ஒரு போதும் சிங்களப் பண்பாட்டையோ பௌத்த மதத்தையோ எதிரிகளாகவோ அதை இல்லாதொழிப்பது சரியானதென்ற கொள்கையோ உடையவர்கள் என்ற அடிப்படையில் இதை ஆராய்ந்தால் 30 வருடப் போரில் 100,000 மேற்பட்ட சிங்கள இளைஞர்களைப் போரில் பறிகொடுத்து சிங்களவர்கள் அடைந்தது என்ன!உண்மையில் தமிழர்களுடனான யுத்தத்தில் சிங்களவர்கள் வென்றார்களா தோற்றார்களா?
12.இலங்கையின் இனமுரண்பாட்டு வரலாற்றில் ஒரு சுழற்சி இருக்கின்றது.சிங்களவர்கள் முதன்முதலில் இலங்கைச் சோனகர்களுடனேயே மோதினார்கள்.அதுதான் 1915 கண்டிக் கலவரம்.
அதன் பின்னர் இந்திய வம்சாவளி மலையகத் தமிழர்களை எதிரிகளாக்கினர்
பின்னர் நேரடியாகவே ஈழத் தமிழர்களுடக்கு எதிராக இனக் கலவரங்களை நடத்தி எம்மை யுத்தத்துக்குள் தள்ளினர்.
இன்று ஒரு வட்டம் முழுமையடைந்துவிட்டது. மீண்டும் சோனகர்களுடனான முரண்பாட்டை கையில் எடுக்கின்றனர்.
தந்திரமான சோனக அரசியல்வாதிகளோ தமிழர்-சிங்கள முரண்பாடு தீர்ந்துவிடக்கூடாது அப்படி நடந்தால் சிங்களவர்கள் தம்மைத்தான் இலங்குவைப்பார்கள் என்பதனால் தமிழர்களை சிங்களவர்களுக்கு தொடர்ந்து எதிரிகளாகக் காட்டுகிறார்கள்.
அண்மையில் எழுத்தாளர்கள் என்று கூறிக்கொள்ளும் சோனகர்களும்.ஹக்கீம் போன்ற அரசியல்வாதிகளும் முதலமைச்சர் விக்கினேஸ்வரனை இனவாதம் செய்கின்றார் என்று குறிப்பிட்டது தற்செயலானதல்ல.தமிழர்கள் சண்டையிட்டு சாகட்டும் நாம் அதைப் பயன்படுத்தி எம்மை வளர்த்துக்கொள்வோம் என்ற கடந்த கால நிலைப்பாட்டின் தொடர்ச்சியான அணுகுமுறையே.
.
.
..தொப்பி தமிழனாக முடியுமா ?…….
————————————
நண்பர்களே…,
இந்த ஜல்லிக்கட்டு விவகாரத்திற்கு பின் மாட்டு பிரியாணி சப்ளை செய்ததற்கு பலனாக தங்களை தமிழர்களாக சொல்லிக்கொண்டு அலைகின்றனர். இதை விட இவர்களுக்கு வெட்கக்கேடு இருக்க முடியாது இந்த ஈனர்களுக்கு…
தமிழர்கள் என்றால் யார்…? தமிழ் மொழி பேசுபவர்கள் எல்லாம் தமிழர்கள் ஆகிட முடியுமா…?
இவர்களின் லாஜிக் படி பார்த்தால் சீன வானொலியில் கூட சில சப்பை மூக்கு சீனர்கள் தமிழில் பேசி அசத்துகின்றனர். அவர்கள் என்ன தமிழர்களா…?
தமிழர்கள் என்று சொல்லிக்கொள்ள தமிழ் பேசினால் மட்டும் போதாது. தமிழர்களின் கலாச்சாரம், பண்பாடு, உடை, மொழி அத்தனையும் கொண்டிருக்க வேண்டும்.
இவர்களுக்கு புரியும்படியாகவே சொல்கிறேன். அரபு மொழியில் இவர்கள் குரான் ஓதுகிறார்கள், அரபு கடவுளை ஏற்றுக்கொண்டுள்ளார்கள், என்பதற்காக ஒரு அரபு உடையை அணிந்து கொண்டு நானும் அரபிதான் என்று அங்கே போய் பெண் கேட்க முடியுமா இவர்களால்…? செருப்பால் அடிப்பான் அரபி.
இந்த மண்ணில் இந்த அரபு அடிமைகள் பிறந்தார்கள் என்பதற்காக இவர்களும் தமிழன் தான் என்று எந்த தமிழனாவது முறைப்படி பெண் எடுப்பார்களா….?
தமிழன் ஜாதி மாறி சம்பந்தம் செய்வானே தவிர இவர்களை தங்களில் ஒருவனாக அங்கீரிக்க மாட்டார்கள்.
இதில் ஒரு வெற்று சவடால் வேறு…மாமன், மச்சானாக பழகுகிறோம் என்று. அதெல்லாம் வேறு…உதட்டளவில் தான். எந்த மாமன், மச்சான் வந்து இவர்களை முறையாக சம்பந்தியாக்கினான் என்று சொல்ல முடியுமா…?
இவர்கள் பின்பற்றும் அரபு மதம், உடை, பழக்க வழக்கங்களை வைத்து அரபியும் தங்களில் ஒருவனாக ஏற்றுக்கொள்வதில்லை. பேசும் மொழியை வைத்து தமிழர்களும் தங்களில் ஒருவர்களாக ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை.
இதில் ஒரு வேடிக்கையான விசயம் அரேபியன், தமிழன் இரண்டு பேருமே தெளிவாக உள்ளனர். அந்தந்த மண்ணின் பாரம்பரியம், பண்பாடு, மொழி இந்த மூன்றையும் ஒருங்கே கொண்டவனைத்தான் தங்கள் இனமாக ஏற்றுக்கொள்கின்றனர். உதாரணம் சவுகார் பேட்டை சேட்டுக்களில் பெரும்பாலோர் இந்துக்களே கிடையாது. அவர்கள் ஜைன மதத்தை சார்ந்தவர்கள். ஆனாலும் அவனை தமிழர்கள் ஏற்றுக்கொள்கின்றனர். காரணம் அவனது பண்பாடு பாரம்பரியம் அத்தனையும் தமிழனின் இந்து மத பாரம்பரியத்தை ஒத்துள்ளது.
அதை போலவே அரபியும் குரைஷிகளை ஷியா முஸ்லிம் என சொல்கிறானே தவிர அரபியே இல்லை என சொல்வதில்லை. காரணம் இரண்டிற்குமிடையே கொள்கை வேறுபாடு மட்டுமே. பண்பாடு, கலாச்சாரம் ஒன்று தான். அவ்வளவு ஏன் அவர்களின் ஜென்ம விரோதியான யூதர்களை கூட தங்களுடன் சேர்த்துக்கொள்வார்கள். எடுத்துக்காட்டு பாலஸ்தீன விடுதலை இயக்க தலைவர் யாசர் அராபத்தின் மனைவி ஒரு யூதப்பெண்தான்.
இங்கே இந்த தொப்பிகளை எடுத்துக்கொள்ளுங்கள். இந்த மண்ணின் கலாச்சாரத்தை விட்டு விலகியவர்கள் அவர்கள். அரேபிய கலாச்சாரங்களை தங்களின் மத அடையாளங்களாக பெருமையாக கொண்டவர்கள். சுருக்கமாக சொன்னால் கலாச்சாரத்திற்கும், மதத்திற்குமான வித்தியாசத்தை அறியாத முட்டாள்கள்.
அரேபிய கலாச்சாரத்திற்கும், தமிழர்களின் கலாச்சாரத்திற்கும் இடையிலான கலப்பு கலாச்சாரம் இவர்கள். இதன் விளைவு தான் இந்த ரெண்டுங் கெட்டான் அவமானம். இவர்களை எதில் சேர்ப்பது..? அரபிகளுடனா…தமிழர்களுடனா…?
தமிழர்கள் என நாம் அங்கீகரிக்க வேண்டுமானால் தொப்பிகளின் அடிப்படையே ஆட்டம் கண்டு விடும்.
தமிழர்களின் ஆண்மீகமானது மாதா, பிதா, குரு, தெய்வம் என்கிற இந்து மதத்தின் கோட்பாட்டை அடிப்படையாக கொண்டது.
இதன் பொருள்…நமது பெற்ற தாயை தான் நாம் முதலில் அறிகின்றோம். அந்த தாயினால் இரண்டாவது படியான பிதா என்கிற தந்தையை அறிகின்றோம். இருவரின் உதவியுடன் குருவை அறிகிறோம். மூவரின் வழி காட்டுதலோடு நான்காம் நிலையான தெய்வத்தை நாம் தெரிந்து வணங்குகிறோம். ஆக நமது வணக்கத்திற்குரியவர்களாக நாம் தெரிந்து வணங்குகிறோம். ஆக நமது வணக்கத்திற்குரியவர்களாக நாம் இறைவனோடு சேர்த்து நமது தாய், தந்தை, ஆசிரியர் இம்மூவரையும் வணங்குகிறோம்.
ஆனால் தொப்பிகளின் வேதம் இறைவனை தவிர வேறு எவரும் வணக்கத்திற்கு உரியவர்கள் இல்லை, என்றல்லவா அறிவிக்கிறது…? தாய், தந்தையை கூட வணங்கக்கூடாது என்கிற வேதத்தை கொண்டவர்கள் தமிழர்களாக இருக்க முடியுமா….? அல்லது தமிழர்களாக இருக்க இவர்கள் வேதத்தை நிராகரிப்பார்களா…?
தமிழர்களின் மொழியான மொழியான தமிழ் ….இயல், இசை, நாடகம் என முத்தமிழால் ஆனது.
இயல் என்பது பேச்சு வழக்கில் உள்ளது. இசை என்பது இயலின் இனிமையான ஒலி வடிவமாக மாறுகிறது. நாடகம் என்பது இயல், இசை ஆகிய இரண்டும் சேர்ந்து கூடவே கற்பனையையும் கலந்து பிம்பமாக நம் முன் நிகழத்திக்காட்டுவது. அதன் மறு வடிவம் தான் ஒளி வடிவமாக உருமாறி நம்மிடையே திரைப்படங்களாகவும், தொலைக்காட்சி தொடர்களாகவும் இருக்கின்றது.இஸ்லாத்தின் அடிப்படைகளில் இயலுக்கு மட்டுமே அனுமதி உண்டு. இசைக்கும், நாடகத்திற்கும் அனுமதி இல்லை.
தொப்பிகளை தமிழனாக என்றால் தமிழன் முத்தமிழில் இரண்டை தியாகம் செய்ய வேண்டியதிருக்கும். தனது மொழிக்காக ராணுவத்தையே எதிர்த்து நின்று இந்திய அரசை பின் வாங்க வைத்த தமிழன் இதற்க்கு ஒப்புக்கொள்வானா…?
தமிழனின் அகராதியில் கல்வி, செல்வம், வீரம் என்று தான் வரிசைப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.
இதில் முதலில் வந்தது வீரம். ஆதி மனிதன் வீரத்தை வெளிப்படுத்தி வேட்டையாடி வாழ்ந்தான்.
வேட்டையாடியதில் மிகுதியாக கிடைத்ததை சேமித்து வைத்தான். அது அவனுக்கு செல்வமானது. வேட்டையாடுவதையும், சேமிப்பதையும் தனது அடுத்த சந்ததியினருக்கு போதித்தான். அது தான் கல்வியானது.
நாகரீகம் வளர வளர கல்வியை முதன்மையாக்கினான். கல்வியின் மூலம் செல்வத்தை சேர்த்தான், சேர்த்த செல்வத்தை காக்க மட்டும் வீரத்தை வெளிப்படுத்தினான். அதனால் தான் கல்வி, செல்வம், வீரம் என தமிழன் வரிசைப்படுத்தினான்.
இதையே தான் அய்யன் வள்ளுவரும் அறம், பொருள், இன்பம் என இன்னும் மேம்படுத்தி வரிசைப்படுத்தினார்.
ஒருவன் கல்வியின் மூலம் முதலில் அறத்தை அறிந்து கொள்ளல் வேண்டும். அவன் கற்ற அந்த அறநெறி தவறாமல் பொருளான செல்வத்தை ஈட்ட வேண்டும். அந்த செல்வத்தை கொண்டே அவன் இன்பமாக இருக்க வேண்டும் என்பதே அது.
இதெல்லாம் நம்மூர் தொப்பிகளுக்கு சாத்தியமா…? திருட்டு சி.டி, ஹவாலா, போதை மருந்து கடத்தல் என அத்தனை அறம் தாழ்ந்த தொழில்களையும் செய்வது யார் என பார்த்தாலே உண்மை விளங்கும்.
கோழைத்ததனமான வீரத்தால் நாடுளை பிடிப்பது, பிடித்த நாட்டை சூறையாடி கொள்ளையடித்து செல்வங்களை சேர்ப்பது, ரத்தத்தில் தோய்ந்த மக்களின் பணத்தில் இன்பமாக இருப்பது என்று அனைத்தையும் குரான் அங்கீகரித்து கேவலமான வரலாற்றை எழுதியுள்ளதே…? இவர்கள் தமிழர்களா…?
இவர்கள் தமிழர்கள் என்றால்…ஒன்று தமிழன் திருக்குறளை தூக்கி எறிய வேண்டும் ….அல்லது தொப்பிகள் குரானை தூக்கி எறிய வேண்டும். இரண்டில் ஒன்று தான் இருக்க முடியும். குரான், திருக்குறள் இரண்டும் ஒரே இடத்தில் இருக்க சாத்தியம் இல்லை….அது எது…? குரானா, குறளா…?நீங்கள் அனைவரும் கட்ட பொம்மன் பட வசனத்தை நினைவில் கொண்டு வாருங்கள். கட்ட பொம்மன், ஜாக்சனிடம் கேட்பாரே…..எங்களுடன் வயலுக்கு வந்தாயா..? என்று ஆரம்பித்து அங்கு கொஞ்சி விளையாடும் எம் குல பெண்களுக்கு மஞ்சள் அரைத்து கொடுத்தாயா…? என்று போகுமே ஒரு வசனம். அதே தான்…!
அது கட்ட பொம்மன் கேட்டது எதுகை மொகனையாக, கேட்பவர்கள் ரசிக்க வேண்டும் என்பதற்காக அல்ல…
நாம் ஒன்று சொல்வோமே….நீ எல்லாம் சோத்தில் உப்பு போட்டு தான் தின்கிறாயா..? என்று.
நமது பண்பாடு தெரியாதவனிடம் இதே கேள்வியை கேட்டால் அதன் வீரியம் அவனுக்கு தெரியாது. ஆமாம் உப்பு போட்டுத்தான் சாப்பிடுகிறேன் என்று சொல்லி விட்டு போய் விடுவான். ஆனால் தமிழனிடம் அதை கேட்டால் நடப்பதே வேறு.
அதைத்தான் கட்ட பொம்மன் அன்று கேட்டார். அவர் கோபத்தில் எதிரிக்கு எச்சரிக்கை விடும்போது கூட ஒரு தமிழனாக தனது தமிழினத்தின் தொழிலான உழவையும், பண்பாட்டு அடையாளமான தமிழ் பெண்கள் மஞ்சள் பூசுவதையுமே வைத்து கேள்விகளை அடுக்கினார்.
இதன் பொருள் எங்கிருந்தோ வந்த உனக்கு தமிழனின் தொழிலான விவசாயம், மஞ்சள் பூசுதல் போன்ற கலாச்சாரம் எதுவுமே தெரியாமல் என்னிடம் வரி வசூலிக்க என்ன தகுதி உள்ளது…? என்பதே….
இப்போது இதே கேள்விகளை தொப்பிகளின் பக்கம் வரி மாறாமல் கேட்டுப்பாருங்கள்….
தமிழனின் தொழிலான விவசாயத்தை எத்தனை முஸ்லிம்கள் செய்கிறார்கள் என்று…? இதற்கு பதிலளிக்கும் முஸ்லிம்கள் எங்கோ அரிதாக இருக்கும் ஏதோவொரு காதர் பாயை காட்டுவார்கள். அவர்களின் மொத்த மக்கள் தொகையில் விவசாயம் செய்பவர்கள
0.001 % கூட இருக்க மாட்டார்கள்.
கூடவே எந்த முஸ்லிம் பெண் தமிழச்சியின் பாரம்பரியமான மஞ்சள் தேய்த்து குளிக்கிறார் என பாருங்கள். பதில் பூஜ்யமாக இருக்கும்.
இவர்கள் தமிழர்களை சேர்ந்தவர்களா….?
தொப்பிகளே இனியும், நாங்களும் தமிழர்கள் தான் என பெருமை பீற்றி அசிங்கப்பட வேண்டாம். எங்களை பொறுத்தவரை நீங்கள் தமிழர்கள் இல்லை. உங்களின் குறியீடு….தமிழ் பேசும் முஸ்லிம்கள்….அவ்வளவு தான். இந்த எல்லையை தாண்டி வர வேண்டாம்.
நாங்களும் தமிழர்கள்தான்….அப்படின்னு நெஞ்சை நிமிர்த்தி பேசிய அத்தனை பன்றிகளும் மரியாதையா இங்க வந்து விவாதிக்க வேண்டும்.
.
.
முஸ்லீம்களின் நம்பகதன்மை ;
முஸ்லீம்களின் நம்பகதன்மைளை பற்றி ஒரு இணையதள செய்தியின் தமிழ் பதிவு.
ஒருநாட்டில் இஸ்லாமியர்கள் 1 சதவிகித எண்ணிக்கையில் இருக்கும்போது அவர்கள் அமைதியான சிறுபான்மையினர் போல் நடிப்பார்கள்.
அமெரிக்கா – முஸ்லீம் 1 சதவிகிதம்
ஆஸ்த்தேரிலியா – முஸ்லீம் 1.5 சதவிகிதம்
கனடா – முஸ்லீம் 1.9 சதவிகிதம்
சைனா – முஸ்லீம் 2 சதவிகிதம்
இத்தாலி – முஸ்லீம் 1.5 சதவிகிதம்
நார்வே – முஸ்லீம் 1.8 சதவிகிதம்
இவர்கள் எண்ணிக்கை ஒரு நாட்டில் 2 முதல் 3 சதவிகிதம் என்று உயரும் பொழுது சிறியஅளவில் மதமாற்ற செயலில் ஈடுபடுவார்கள். குறிப்பாக சிறைகைதிகளையும் கலவரங்களளில் ஈடுபடும் ரௌடிகளையும் மற்ற சிறுபான்மை இனத்தவரையம் தூண்டி மதமாற்றம் செய்வார்கள்
டென்மார்க் – முஸ்லீம் 2..1 சதவிகிதம்
ஜெர்மனி – முஸ்லீம் 3.7 சதவிகிதம்
இங்கிலாந்து – முஸ்லீம் 2.7 சதவிகிதம்
ஸ்பெயின் – முஸ்லீம் 4 சதவிகிதம்
தாய்லாண்டு – முஸ்லீம் 4.6 சதவிகிதம்
5 சதவிகித எண்ணிக்கைளை எட்டும் பொழுது தனது எண்ணிக்கைக்கு மீறிய கெடுபிடிகளை முன்வைப்பார்கள். தங்களுக்கு தேவையான அசைவ உணவை அலால்முறைப்படியே தாயாரிக்கவேண்டும் எனகூறி எல்லா அசைவ உணவுதாயாரிக்கும் தொழில்களை ஆக்ரமிப்பார்கள். மேலும் இதை எல்லா உணவு அங்காடிகளிலும் விற்கவேண்டும் என கிளர்ச்சி செய்வார்கள்.. ஷரியா சட்டப்படி தங்கள் குழுக்களுக்குள் தனிகட்டுப்பாட்டை அரசாங்கம் ஏற்க்க போராடுவார்கள்.
பிரான்ஸ் – முஸ்லீம் 8 சதவிகிதம்
பிலிபையின்ஸ் – முஸ்லீம் 5 சதவிகிதம்
ஸ்வீடன் – முஸ்லீம் 5 சதவிகிதம்
சுவிஸ்சர்லாந்து – முஸ்லீம் 5.3 சதவிகிதம்
நெதர்லாந்து – முஸ்லீம் 5.5 சதவிகிதம்
டிரினிடாட் – முஸ்லீம் 5.8 சதவிகிதம்
அவர்களது எண்ணிக்கை 10 சதவிகிதத்தை தாண்டும்போது தாங்கள் பின்னுக்கு தள்ளப்பட்டுள்ளோம் என்றும் தங்கள் மதத்தையும் மத தலைவர்களையும் குறை கேலி செய்யும் சிறுவிஷயங்களை கூட பெரியதாக ஆக்கி கலவரம் பயமுறுத்துதல் போன்ற யுக்திகளை கையாள்வார்கள். உராரணம் – பாரிஸ் கார் எரிப்பு டானீஷ் முகமது சித்திரத்திற்கான எதிர்ப்பு.
கென்யா – முஸ்லீம் 10 சதவிகிதம்
இந்தியா – முஸ்லீம் 15 …தாக்குவதிலும் ஈடுபடுவார்கள்
எதியோப்பியா – முஸ்லீம் 33 சதவிகிதம்
அவர்களது எண்ணிக்கை 40 சதவிகிதத்தை தாண்டும்போது மேலேசொன்னவற்றை தொடர்ந்து இடைவிடாது செய்து ஒரு கலவரமான சூழுலை ஏற்ப்படுத்துவார்கள். கொலைவெறியுயாலும் கலவரத்தாலும் ஜிகாத் போர் தந்திரங்களாலும் எப்பொழுதும் ஒரு அமைதியற்ற சூழுலில் நாட்டை கொண்டு செல்வார்கள்.
போஸ்னியா – முஸ்லீம் 40 சதவிகிதம்
சாட்டு – முஸ்லீம் 53 சதவிகிதம்
லெபனான் – முஸ்லீம் 59 சதவிகிதம் அவர்களது எண்ணிக்கை 60 சதவிகிதத்தை தாண்டும்போது மேலேசொன்னவை தீவிரமடைந்து மற்றமதத்தினரை கொலை செய்வது நாடுகடத்தவது ஷரியா சட்டத்தின் படி மற்றதத்தவரை வரி செலுத்த கட்டாயப்படுத்துவது போன்ற செயல்களில் ஈடுபடுவார்கள்.
அல்பேனியா – முஸ்லீம் 70 சதவிகிதம்
மலேசியா – முஸ்லீம் 61 சதவிகிதம்
கடார் – முஸ்லீம் 78 சதவிகிதம்
சுடான் – முஸ்லீம் 70 சதவிகிதம்
அவர்களது எண்ணிக்கை 80 சதவிகிதத்தை தாண்டிவிட்டால் மேலே சொன்ன அராஜகங்களை அரசே முன்நின்று நடத்தும்
பங்களாதேசம் – முஸ்லீம் 83 சதவிகிதம்
ஈஜிப்ட் – முஸ்லீம் 90 சதவிகிதம்
காசா – முஸ்லீம் 98.7 சதவிகிதம்
இந்தோநேஷியா- முஸ்லீம் 86.1 சதவிகிதம்
ஈரான் – முஸ்லீம் 98 சதவிகிதம்
ஈராக் – முஸ்லீம் 97 சதவிகிதம்
ஜோர்டான் – முஸ்லீம் 92 சதவிகிதம்
மாராகோ – முஸ்லீம் 98.7 சதவிகிதம்
பாகிஸ்தான் – முஸ்லீம் 97 சதவிகிதம்
பாலஸ்தீன் – முஸ்லீம் 99 சதவிகிதம்
சிரியா – முஸ்லீம் 90 சதவிகிதம்
டாஜ்கிஸ்தான் – முஸ்லீம் 90 சதவிகிதம்
டர்க்கி – முஸ்லீம் 99.8 சதவிகிதம்
அவர்களின் எண்ணிக்கை 100 சதவிகிதமாகும் போது ”டருல் இஸ்லாம்” முகலாய அமைதி இல்லம் உருவானதாக சொல்வார்கள். ஏன்எனில் எல்லோரும் இஸ்லாமியர்கள்
ஆப்கதனிஸதான் – முஸ்லீம் 100 சதவிகிதம்
சவுதி அரேபியா – முஸ்லீம் 100 சதவிகிதம்
சோமாலியா – முஸ்லீம் 100 சதவிகிதம்
ஏமன் – முஸ்லீம் 99.9 சதவிகிதம்
ஆனால் ஒருசில நாடுகளை தவிற மற்ற நாடுகளில் சர்வாதிகார ஆட்சிதான் நடக்கிறது. இத்தோடு இவர்களது ரத்தவெறி நிற்காது. அவர்களுக்கு்ளேயே அடித்துக்கொண்டு சண்டையிட்டு சாவார்கள். உதாரனமாக ஈராக் பாகிஸ்தான் …ஆப்கானிஸ்தான் போன்ற நாடுகள். இதுவே இஸ்லாமிய அமைதி மார்கம் ஆகும்.
Comments
Loading...